Şükriye Atav, 24 Ağustos 1917 tarihinde İstanbul’da doğmuş, Türk sinema ve tiyatrosunun önemli isimlerinden biri olmuştur. Kafkasya göçmeni bir aileye mensup olan Atav, doğduğu yıl ailesiyle birlikte Kırım’a gitmiş ve ilk ile orta öğrenimini burada tamamlamıştır. Eğitim hayatı süresince bale resitallerine katılmış, sanata olan ilgisi ve yeteneğiyle dikkat çekmiştir. Babasının vefatının ardından 1930 yılında Türkiye’ye dönen Atav, Kırım Türkçesi konuşabilmesi nedeniyle başlangıçta zorluk yaşamıştır. Cumhuriyet Lisesi’nde öğrenim görürken halkevlerinde folklor çalışmaları yapmış ve 1932’de Eminönü Halk Evi’nde halk danslarındaki başarısı sayesinde tiyatroya adım atmıştır. Amatör olarak Faruk Nafiz Çamlıbel’in “Özyurt” oyununda sahneye çıkan Atav, kısa süre sonra tiyatro dünyasında tanınmaya başlamıştır. Profesyonel tiyatro kariyerine 1942 yılında Muhsin Ertuğrul’un davetiyle İstanbul Şehir Tiyatrosu’nda Shakespeare’in “Kış Masalı” oyunuyla başlayan Şükriye Atav, emekli olana kadar burada görev yapmıştır. Tiyatro sahnesinde güçlü performansları ve etkileyici karakter yorumlarıyla dikkat çeken Atav, hem klasik hem de modern oyunlarda önemli roller üstlenmiştir. Oynadığı oyunlar arasında “Ana”, “Bernarda Alba’nın Evi”, “Kadınlar”, “Kral Lear”, “Vişne Bahçesi” ve “Peer Gynt” gibi eserler yer almıştır. Türk tiyatrosuna yaptığı katkılar ve sahneye kattığı yorumlar, onu dönemin en saygın tiyatro sanatçılarından biri haline getirmiştir. Şükriye Atav, tiyatronun yanı sıra sinema dünyasında da geniş bir kariyere sahip olmuştur. 1943 yılında “Nasreddin Hoca Düğünde” filmiyle sinemaya adım atmış ve sonraki yıllarda 600’e yakın filmde rol almıştır. Film ve dizilerde genellikle anne veya teyze rollerini canlandırmış, karakterlerin derinliğini ve samimiyetini seyirciye başarılı bir şekilde aktarmıştır. Sinema kariyerinde 1972 yılında 9. Altın Portakal Film Festivali’nde “Emine” filmiyle En İyi Kadın Karakter Oyuncu ödülünü kazanarak başarısını taçlandırmıştır. Ayrıca “Senede Bir Gün”, “Hırsız”, “Ben Öldükçe Yaşarım”, “Alın Yazısı” ve “Azap” gibi dönemin önemli filmlerinde rol almıştır. Özel hayatında iki evlilik yapan Atav, ilk evliliğini 1936’da Niyazi Boratap ile gerçekleştirmiş, ikinci evliliğini ise 1946-1951 yılları arasında yapmıştır. İki oğlu Erdöl Boratap ve Yalçın Boratap, tiyatro ve sinema alanında kendisi gibi sanatla ilgilenmiş, yeğeni Ayşin Atav ve gelini Tülin Oral da sahne dünyasına adım atmıştır. 1988 yılında Yeşilçam’dan ayrılan Şükriye Atav, hayatının son yıllarını Antalya’da geçirmiştir. 8 Ekim 2000 tarihinde kalp yetmezliği nedeniyle Antalya Devlet Hastanesi’nde 83 yaşında hayatını kaybetmiş ve Kalkan, Kaş mezarlığına defnedilmiştir. Şükriye Atav, Türk tiyatro ve sinema tarihinin unutulmaz isimlerinden biri olarak anılmaktadır. Hem sahnede hem de sinemada gösterdiği üstün performanslarla nesiller boyu iz bırakan Atav, Altın Portakal ödüllü kariyeriyle Türk sanatının önemli simgelerinden biri olmuştur. Tiyatro ve sinema alanındaki çalışmaları, sanata olan bağlılığını ve yeteneğini ortaya koyarken, izleyicilere derin ve etkileyici karakterler sunmayı başarmıştır. Şükriye Atav, sanat hayatı boyunca Türk kültürüne ve tiyatro geleneğine yaptığı katkılarla hafızalarda yerini sağlamlaştırmıştır.
